CONNIE: ( OVERWEGING) Waarom hebben wij gekozen voor deze lezing bij het thema “Waar ga je voor?” Omdat in dit verhaal het meest wezenlijke van de mens wordt geraakt: het hart. Het ene hart spreekt tot het andere hart en dat is zo puur. Je zou ook kunnen zeggen : kinderlijk. Toch doe je het hart dan tekort, want het is net zo goed van volwassenen, ouderen. Maar naarmate je ouder wordt lijkt er meer omheen te gaan zitten :allerlei gedachtes, vooroordelen, eelt vanwege emotionele pijnen, geslotenheid, omdat je de dingen niet aan anderen toevertrouwd, of omdat anderen jou niet willen zien of naar je willen luisteren. En dat terwijl iedereen dat keihard nodig heeft. Eigenlijk heb ik het idee, dat je soms maar even niet moet nadenken en gewoon je hart laten spreken. Soms voel je dat je hart je iets ingeeft en waarom zou je het niet een kans geven en het meteen uiten? Ik word door jou. Er gebeurt iets bijzonders in de wereld, buiten allerlei negativitieit. Zo zijn er op tv tegenwoordig reclame-filmpjes, waarin iemand zijn of haar hart laat spreken naar iemand die veel voor hem of haar betekend heeft en plein public. Waar het om gaat is, dat je af en toe je hart laat spreken opdat de ander, je medemens , je naaste of het nu je partner, kind, vader, moeder, een van de buren of een Jonge Kerkganger is, dus die ander ...dat die jouw hart hoort spreken. Er heeft een ontmoeting plaats. Jij bent er en je ziet de ander . Je ziet het goede in de ander. Dat laat je merken. En dat is zo heerlijk. Vaak zijn we bang of onzeker over onszelf: Hoezo kan ik iets betekenen voor een ander? Dat is een ongeloof in jezelf. Zo heeft , m.i. God het helemaal niet bedoelt. Als je jezelf nietig vindt t.o.v. de andere mens, hoe kan er dan een gelijk-waardigheid bestaan. Waarom zou de ander minder of meer zijn? Met anderen kun je praten óver anderen. Dat is nooit hetzelfde , als wanneer je met iemand in gesprek bent, beter gezegd nog: als je met iemand contact hebt, je staat in verbinding met elkaar, er is een zekere band , waarin vertrouwen is, aandacht. Er kan soms een soort stilte zijn ín je waarin de ander mag zijn , zonder oordeel luister je. Ware ontmoeting beoordeelt niet en veroordeelt niet. Ze ontlokt juist het goede aan de ander. Ze brengt hem in contact met zijn goede kern. Ik word door jou. Dáár geloof ik in. Dáár wil ik voor gaan. Dit is het wezen van de ontmoeting van harten. Het is een onbaatzuchtige liefde. Naar mijn overtuiging zit in elke mens een goddelijke kern, iets waar Jezus Christus de volledige belichaming van was. Achter elk menselijk gezicht gaat het gelaat van God schuil. Dat willen zien, naar de mens willen luisteren. Met een vriendin sprak ik over het laten spreken van je hart. Ik durf het tegenwoordig meer te vertrouwen dan vroeger. Vroeger was mijn hart ook zuiver, maar mijn denken zat vaak in de weg. Ze zei:”Ja, wat leer je toch een hoop tijdens je leven. “ Gelukkig wel! Daar word ik blij van. Ware ontmoeting beoordeelt niet en veroordeelt niet. Ze ontlokt juist het goede aan de ander. Het hoeft niet zwaar te zijn om je hart te laten spreken. Het is niet zwaar om de ander, je naaste te ontmoeten. Het mag je een blij, een opgewekt gevoel geven. Samenvattend , gezien de vorige twee vieringen kun je zeggen: Het is goed om in het licht van Jezus, met Moeder Aarde als onze basis, de naastenliefde voor elkaar te tonen. Laten wij het simpel houden. Durf de ander te zien. Als ik met de ander ben, gebeurt er wat. Zonder nadenken merk ik het. Het is een streling om mij heen, zoals Margreet het in haar gedicht noemt. Ik geloof dat het iets goddelijks is dat gebeurt en dat dat in en tussen ons allen is. Tijdens het tafelgebed zullen we zingen: Die ons groet vanuit zijn verte die ons aankijkt van dichtbij als een kind, een vriend , een ander, als de mens die naast je is, naast je staat, naast je zit, bij je is. Hartverwarmend: Ik word door jou! Daar ga ik voor!