Archief wandelingen

Verslag winterwandeling 4 februari 2012 Melick-Herkenbosch

Het is koud (minus 8 graden) en zonnig als we om 10u bij de Apollohal in Melick vertrekken voor een winterwandeling in het gebied tussen Melick en Herkenbosch. De opkomst is bijzonder groot : we zijn met 16 personen om gedurende enkele uren de winterse vrieskou te trotseren. Het eerste gedeelte van de route loopt door natuurgebied De Driestruik , waar we genieten van een ongerept winterlandschap .

De Driestruik is een voormalig heidegebied, dat behouden is gebleven tegen de oprukkende industrialisatie van het gebied rondom Industrieterrein Roerstreek. Eén schotse hooglander, Drieska, begraast dit gebied.

Via de Keulsebaan bereiken we de Wijngaardstraat, met de kapel, gewijd aan Maria van Lourdes, en hier in 1957 gebouwd door buurtbewoners. Buiten staat een prachtig Mariabeeld en ook het glas-in-loodraam is de moeite van het bekijken waard. Na een korte bezichtiging volgen we de zandweg richting Akzo-Nobel-fabriek ; hier hebben in de de loop der jaren (meer dan 100 jaar) vele Herkenbosschenaren werk gevonden. In het dorp is vandaag onze eerste halte ; de eigenaren van Pellie’s Family staan al bij de deur van de zaak ons op te wachten. Het is er lekker warm, en we genieten van koffie, warme chocolademelk of soep ; en een enkeling ook nog van een stuk vlaai.

Om 12.15u verlaten we de zaak en lopen richting Hammerstraat ; we passeren de kerk.

De St.Sebastianuskerk werd gebouwd in 1924, herbouwd in 1949 na zware oorlogsschade en in 1994 gerestaureerd na de aardbeving van 13 april 1992. Aan de oostzijde heeft de kerk nog een Romaans koor uit de 13^e eeuw.

In de Hammerstraat liggen nog prachtige oude boerderijen (18^e eeuw/foto). Halverwege de straat verlaten we de bebouwde kom en gaan het wijdse Roerdal in richting Roer. Daarna volgen we de Herkenbosscher Ohé tot bij een oude bevroren Roermeander en volgen het ongelijke bevroren pad dat over de stijlwand loopt. Hoog boven ons draait een buizerd zijn rondjes in een prachtig blauwe lucht. Het is nog steeds zonnig, maar lichte bewolking is in aantocht. Na een groot fruitbedrijf komen we op de verharde weg richting Waterschei ; die verlaten we verderop om nog een ommetje door het Melick. De thuisreis kan beginnen.besneeuwde bos te maken. Uiteindelijk komen we rond 13.15u bij de tweede geplande pleisterplaats, Oetsjpanning De Meuleberg. Met uitzicht op de Prins Bernhardmolen voltrekt zich hier hetzelfde scenario als bij de eerste stop : koffie, chocomel en soep worden genuttigd , zodat we er het laatste half uur van de wandeling weer tegen kunnen.

Als we rond 14.15u De Oetsjpanning verlaten straalt de zon weer, maar even later trekt de wind aan en dwarrelen wat sneeuwvlokjes voor onze ogen. Hiermee is deze winterse wandeling compleet. Na ongeveer 11 km bereiken we, via een gedeelte van het Roer- en Kerkepad, de bebouwde kom van Melick.

De foto's van deze wandeling zijn hier te bekijken.

René

-----------------------------------------------------------------

Verslag grenswandeling 3 december 2011 Boukoul/Swalmen

Het is nat en guur als we om 10u bij Sportpark Hoenderberg in Boukoul vertrekken voor een grenswandeling in het gebied ten noordoosten van Roermond. Het eerste gedeelte van de route loopt door de natuurgebieden Vlinkenbroek en Blankwater ; bij de Beatrixhoeve, richting viaduct over de N68 (Elmpterweg), blaast de harde zuidwesterstorm ons bijna van de weg af.

Bij Landhotel Bosrijk (voorheen Cox) rechtsaf en bij het Denkmal am Lüsekamp links af.

Comité Voettocht 30 December organiseert jaarlijks op 30 december een voettocht naar het monument op de Lüsekamp bij de Nederlands-Duitse grensovergang Elmpt. Deze voettocht wordt georganiseerd ter nagedachtenis aan de drieduizend Roermondse mannen die op 30 december 1944 gedeporteerd werden naar Duitsland en ter nagedachtenis aan de veertien Roermondse mannen die in de nacht van 26 op 27 december 1944 door de Duitsers op de Lüsekamp gefusilleerd werden, na eerst hun eigen graf gegraven te hebben.

We zijn op Duits grondgebied en lopen door het Elmpter Wald. Het regent nog steeds, maar gelukkig heeft de wind in het bos minder vat op ons. We volgen het brede bospad, dat langzaam omhoog loopt ; na de fietsbrug over de Elmpterweg passeren we een kazemat uit de 2^e wereldoorlog. Bij grenspaal 415a (die plat op de grond ligt) komen we weer op Nederlands grondgebied en al snel zijn we bij de meanderende Swalm. Het is precies 12 uur als we Café Aan de Grens in Swalmen binnenstappen; weer één uur later vertrekken we , na te hebben genoten van de lekkere goulash- en uiensoep.

Eerst hebben we de kronkelende snelstromende Swalm aan onze zijde , later volgen we de rand van Bisschopskamp en via De Lanck bereiken we weer Blankwater. Nat maar voldaan stappen we om 14.15u in de auto voor de terugreis.

De foto's van deze wandeling zijn hier te bekijken.

"Blanck Water" wordt op kaarten van de Roermondse landmeter Smabers uit de 18e eeuw aangegeven als moerasgebied ; in de Romeinse tijd liep hier de weg van Heerlen naar Xanten ; de bewoners gebruikten het land destijds als landbouwgrond. Nu wordt het gebied weer teruggeven aan de natuur en vormt het een belangrijke ecologische verbinding tussen de steilrand van het Elmpterwald en de Maas ; bijzondere amfibieën komen hier voor o.a. de rugstreeppad en de vinpootsalamander.